blackjack oyna casino metropol


 

A3boeken @ Facebook A3boeken @ Twitter A3boeken @ Pinterest A3boeken RSS feed

U bent hier : A3 boeken Nieuws

Help je ook mee
dieren in nood helpen?

Bekijk het filmpje
over dit boek

Alweer de 4e druk!

Een fotoalbum op facebook met foto's van boekenkasten met daarin boeken van A3 boeken. Nieuwe foto's zijn welkom!

Dit hartlabyrint
van Selma Sevenhuijsen
mag je overtekenen
en gebruiken zoveel
je maar wilt.
(uit: 'De glimlach van de sirene')

Het boek geeft een tintelend gevoel - recensie

In achttien hoofdstukken beschrijven twaalf auteurs vanuit verschillende invalshoeken hun ervaringen met heilige bronnen in de Lage Landen. Het idee was van Linda Wormhoudt, die in juli 2012 een oproep op Facebook had geplaatst om een bronrevolutie tot stand te brengen, waarmee ze bedoelde dat mensen in Nederland en België hun ervaringen met bronnen kunnen delen, voor zichzelf bronnen ontdekken, en bronnen in ere herstellen die in de vergetelheid zijn geraakt of een andere (meestal christelijke) lading hebben gekregen. Die oproep maakte heel wat los en veel mensen bleken bereid hun ervaringen met bronnen te delen of, gestimuleerd door dit initiatief, bronnen in hun omgeving te zoeken. Uitgeverij A3boeken zag er wel iets in om een aantal van deze verhalen te bundelen in een prachtig boek met veel mooie foto's.

Linda schreef behalve drie hoofdstukken ook een algemene inleiding. Dat onze voorouders in de prehistorie bronnen vereerden 'als bron van leven en ook noodzakelijk voor overleven' is evident, maar ongetwijfeld hadden bronnen ook een religieuze betekenis: 'In voorchristelijke tijden zagen onze voorouders het hele landschap als bezield en als woonplek van vele god(inn)en en natuurgeesten, die het leven van de mens positief of negatief konden beïnvloeden en waarmee ze op goede voet moesten staan.' Welke rituelen werden uitgevoerd is niet bekend, maar wel werden offers gebracht aan bronnen, beken, rivieren, moerassen en andere waterige gebieden. Restanten van deze offers worden nog regelmatig door archeologen aangetroffen. In de middeleeuwen werden Keltische en Germaanse bronheiligdommen vernietigd of gekerstend, zodat ze nu alleen nog maar gekoppeld worden aan Maria, aan een heilige, aan Bonifacius of Willibrordus, die de bronnen miraculeus zouden hebben laten ontspringen.

Hoe kom je erachter of zo'n bron is te herleiden tot een ouder heidens heiligdom? En wat kun je als niet-christen met een christelijke of gekerstende bron? Hoe kom je meer over welke bron dan ook te weten? Linda geeft hiervoor duidelijke richtlijnen: 'Onderzoek naar bronnen kun je via twee sporen doen: het hoofdspoor, het pad van de feiten, en het hartspoor, het pad van het gevoel. Die twee hoeven elkaar niet in de weg te zitten en kunnen naast elkaar lopen als je hiervoor open staat.'

Dat lijkt me een heel verstandig uitgangspunt. Het heeft weinig zin je fantasie de vrije loop te laten en niet gehinderd door enige feitenkennis een 'heilige bron' te projecteren, ook als die er niet is en nooit is geweest. Maar de verschillende auteurs verliezen zichzelf niet op het hartspoor en nemen meestal ook een kijkje op het hoofdspoor.

Veel van de auteurs beschrijven hoeveel moeite het ze kost om greep te krijgen op 'hun' heilige bron. Archeoloog, historicus, conservator en museumdirecteur Ruud Borman beschrijft zijn verwoede pogingen om op de Veluwe een heilige bron op te sporen. Hij vindt niet de bron die hij zoekt, maar zijn zoektocht is adembenemend. Vaak is de reis belangrijker dan het bereiken van het doel.

Dat Linda kan schrijven, wist ik al. Zie mijn recensies van Nephilim, Beschermheer en Seidr elders op deze pagina. Toch weet ze me weer te overrompelen met haar stuk over de Watervrouwe van Sloterpark in Amsterdam. In de vijver in het park maakt ze kennis met een wezen dat ze omschrijft als 'waterdame', 'waterwezen' en 'watergodin'. Na verloop van tijd leert ze het wezen beter kennen en communiceert met haar. Ze geeft haar offers van bloemen en steentjes, die kennelijk op prijs worden gesteld. Soms kan ze haar zien: 'Groen is ze. Gevaarlijk groen. Diepe ogen in het water, daar bij de rand.' Ze kan zelfs met het wezen praten. Ik weet niet hoe letterlijk we ons dit moeten voorstellen. Tenslotte behoort het waterwezen niet helemaal tot de fysieke wereld. Er zijn 'verschillende lagen' waarin ze zich kan manifesteren. Niet iedereen kan haar zien of horen, al voelen veel mensen wel haar aanwezigheid. Ik denk dat Linda iets opvangt uit de verschillende lagen dat ze voor zichzelf in gewone mensentaal omzet. Het gaat er niet om of het wezen 'werkelijk' is zoals Linda haar beschrijft. Een ander zal de signalen uit 'de andere wereld' misschien anders vertalen of interpreteren. Het is iets tussen Linda en het waterwezen dat ze voor ons in begrijpelijke taal vorm geeft. Ieder die bij een bron of poel een bepaalde kracht ervaart, kan dit voor zichzelf een vorm geven. En er misschien iets over opschrijven, om anderen hierin te laten delen.

De andere auteurs geven op hun eigen manier vorm en inhoud aan hun ervaringen met bronnen. Meestal worden ze eerst gegrepen door de kracht van een bepaalde bron en gaan dan op onderzoek om hier meer over te weten te komen. Dat zijn de twee manieren die Linda in haar inleiding noemt om heilige bronnen te leren kennen. Enkele auteurs beschrijven hoe ze eerst in Glastonbury de kracht van heilige bronnen leerden kennen voordat ze in Nederland of België ook dergelijke ervaringen hadden. Het verbaast me dat niemand Bath noemt. Hier is toch een heilige, geneeskrachtige bron die al door de Kelten vereerd werd. De Romeinen bouwden een tempel bij de bron voor de Romeins-Keltische Godin Sulis-Minerva. De tempel en de bron zijn nog steeds te bezichtigen en ik vond het zeer indrukwekkend toen we er met Marian Green waren.

Het boek geeft een tintelend gevoel, een verlangen om eens wat vaker bronnen in de buurt te bezoeken en opnieuw die kracht te ervaren. Er zijn meer bronnen in Nederland dan in het boek genoemd worden en ze roepen me. Ik ga daar zeker eens wat mee doen. Zo ver weg is de door Fanny van der Horst beschreven bron in Lage Vuursche, om er maar een te noemen, nou ook weer niet. De dichtstbijzijnde bron is bij ons trouwens de kraan, want in de provincie Utrecht komt daar bronwater uit de Utrechtse Heuvelrug uit. Dank aan de verschillende auteurs van dit boek dat ze me de weg hebben gewezen.

Recensie: Ko Lankester


http://www.circewicca.nl

Gerelateerd(e) boek(en)

A3 boeken

Oosterveldweg 15
7274 DZ Geesteren
Nederland

T 0545 48 11 40
F 0545 48 11 35

info@A3boeken.nl



A3boeken @ Facebook A3boeken @ Twitter A3boeken @ Pinterest A3boeken RSS feed

Nieuws

20/11/2019 20 november - 2 december 2019: het Blauwe Aap levenspad
13/11/2019 Verhelderende kijk op de tarot - recensie
10/11/2019 Zet je aan het denken... - recensie
09/11/2019 De volle maan van 12 november 2019
 

Agenda