blackjack oyna casino metropol


 

A3boeken @ Facebook A3boeken @ Twitter A3boeken @ Pinterest A3boeken RSS feed

U bent hier : A3 boeken Nieuws

Help je ook mee
dieren in nood helpen?

Bekijk het filmpje
over dit boek

Alweer de 4e druk!

Een fotoalbum op facebook met foto's van boekenkasten met daarin boeken van A3 boeken. Nieuwe foto's zijn welkom!

Dit hartlabyrint
van Selma Sevenhuijsen
mag je overtekenen
en gebruiken zoveel
je maar wilt.
(uit: 'De glimlach van de sirene')

De labyrintsteen

De geest van het labyrint
Leidt de ziel
Door het donker

De Sami zijn van oorsprong nomadisch. De seida’s, hun offerstenen, liggen verspreid over heel Scandinavië en een deel van Rusland. Deze stenen hebben een voelbare kracht: eeuwenlange verering heeft een sterk krachtveld opgebouwd. Ook nu nog liggen er offers, meest rendierbotten, metalen ringen en flessen alcohol.

Tijdens mijn reizen naar Noorwegen heb ik een aantal van deze stenen mogen bezoeken. Een ervan is een langgerekte hoge steen en lijkt op een grafzerk. Eromheen ligt een labyrint van kleinere steentjes in vier cirkels. Waarschijnlijk was het labyrint eerst groter, maar een deel is vernietigd.

De labyrintsteen ligt naast een fjord. Ik was in een klein gezelschap: mijn Sami vriend, zijn vrouw, en twee mannen. Onze gids legde uit dat een dergelijke steen veel kracht bezit, zoveel kracht dat je de steen nooit rechtstreeks mag benaderen. De menselijke ziel kan anders de kracht niet verdragen. De Sami zelf gingen alleen naar de labyrintsteen toe als men de weg kwijt was, men zich verloren voelde. Men liep dan het labyrint om inzicht te krijgen.

We zaten op eerbiedige afstand op wat hoge rotsen, en zagen in de verte, beneden ons, de steen liggen. Daarvoor lag een klein bos. We maakten op onze eigen manier contact en vertelden dat we graag de steen wilden bezoeken.

We zouden een voor een de steen benaderen en aangezien het een flink stuk lopen was over moeilijk terrein, raadde mijn gids mij een kortere weg aan. Hij wees mij aan hoe ik kon lopen en ik daalde af, mijn weg zoekend over rotsachtig terrein. Daarna kwam ik in een berkenbos. Hoewel het er van bovenaf klein had uitgezien, verdwaalde ik onmiddellijk. Mijn oriëntatievermogen liet het afweten: de omgeving leek mij wezensvreemd. Ik stond daar, probeerde te herinneren in welke richting de steen lag, maar het leek wel of elk gevoel voor richting verdwenen was. Omdat ik niet voor eeuwig kon blijven staan, koos ik lukraak een richting uit. Ik probeerde mijn weg te vinden tussen de zeer dicht opeenstaande berken. De wortels lagen open en bloot in losgewoelde, moerasachtige grond. Dit verwonderde mij, want dit leek niet te passen bij de omgeving. Ik werd bang. Waar was ik? Ik voelde mij verloren en besefte dat dit gevoel van verlorenheid niet alleen gold voor deze fysieke zoektocht, maar tevens gold voor de levensfase waarin ik verkeerde. Ik had geen oriëntatiepunten meer, belangrijke focuspunten waren verdwenen, en de omgeving leek mij vijandig en beangstigend. Lopen was haast niet mogelijk, ik struikelde en klom over de wortels, zo goed en zo kwaad als het kon. Takken versperden mijn doorgang en ik raakte in paniek. Waar is de uitgang? Ik worstelde met versperringen: opgestapelde takken, rotsen die te groot waren om te beklimmen, waterstroompjes die zogen aan mijn schoenen. Soms moest ik op mijn schreden terugkeren, en er waren momenten dat ik dacht er nooit meer uit te komen.

Na een tijd dacht ik de weg te hebben gevonden, maar een meertje blokkeerde mijn pad. Ik probeerde mij te oriënteren op de geluiden van het fjord, maar de bomen lieten geen geluid door. Ik had het gevoel dat ik in een andere wereld was beland: een enorm oerbos zonder uitweg. Mijn angst groeide en benam mij haast de adem, dus ik besloot even te gaan zitten. Waar was ik bang voor? Waarom voelde ik mij zo machteloos? Ik kwam tot de conclusie dat er niets anders op zat dan mijn verstand uit te schakelen, en daarmee de gedachtengolf die schreeuwde over angst de pas af te snijden.

Waar was ik en waar moest ik naartoe? Ik stond op en liet mijn intuïtie het overnemen: mijn voeten liepen als vanzelf nu, steeds sneller. Het bos ging open, nu niet langer versperrend. Ik was zeer opgelucht toen ik eindelijk vlakker landschap vond, bezaaid met rotsen. Na wat omzwervingen zag ik eindelijk de labyrintsteen en liet mij verheugd vallen in het lange gras naast de steen.

Toen ik op mijn horloge keek, bleek ik twee uur onderweg te zijn geweest, terwijl ik had ingeschat dat ik binnen een kwartier het doel had moeten bereiken. Ik bleef in het hoge gras zitten en bekeek de steen van een afstandje. De kleinere stenen waren nauwelijks zichtbaar: ze lagen verstopt in het hoge gras. Vlakbij mijn heup voelde ik merkwaardige tintelingen: zonder dat ik het wist was ik naast een van de kleinere labyrintstenen gaan zitten, en deze pulseerde tegen mijn lichaam. Toen ik opstond zag ik het labyrint van stenen liggen. Langzaam liep ik het pad naar het middelpunt, waar de grote steen als een soort zonnewijzer boven mij uittorende.

Het was stil. De geluiden van het nabijgelegen fjord waren weggevallen: alleen stilte woonde hier. Voorzichtig ging ik zitten en keek naar de structuur van de steen: rode en zwarte korstmossen groeiden in een grillig patroon. Ik zag sporen van recente offers. De steen had een opgewekte, krachtgevende energie die voor mij vrouwelijk aanvoelde. Ik besefte dat mijn lopen in dit labyrint alleen symbolisch was: ik had het al gelopen. De weg ernaartoe was het echte labyrint.

Later vernam ik van de anderen dat ook zij moeite hadden gehad om er te komen, terwijl ze een gemakkelijke weg hadden uitgekozen. Ieder van ons was verdwaald en geconfronteerd met innerlijke angsten. Toen onze gids onze verhalen hoorde, glimlachte hij. Hij wist dat dit zou gebeuren.

Dit artikel van Linda Wormhoudt is eerder verschenen in het tijdschrift 'Vruchtbare Aarde'.
Meer over haar reizen naar Scandinavië en haar contacten met de Sami kun je lezen in 'Beschermheer', haar vijfde boek dat 30 juni 2013 wordt gepresenteerd. Wees welkom op de presentatie:


http://www.a3boeken.nl/nl/agenda/30-06-2013-presentatie-beschermheer-kind-van-de-wegen-deel-2-linda-wormhoudt

Gerelateerd(e) boek(en)


Gerelateerd(e) auteur(s)

A3 boeken

Oosterveldweg 15
7274 DZ Geesteren
Nederland

T 0545 48 11 40
F 0545 48 11 35

info@A3boeken.nl



A3boeken @ Facebook A3boeken @ Twitter A3boeken @ Pinterest A3boeken RSS feed

Nieuws

13/11/2019 Verhelderende kijk op de tarot - recensie
10/11/2019 Zet je aan het denken... - recensie
09/11/2019 De volle maan van 12 november 2019
07/11/2019 7 - 19 november 2019: Witte Spiegel levenspad
 

Agenda