"Amber" is een haikubundel die getuigenissen vol ontroering aanreikt over dementeren en de confrontatie met vervreemding, over de zichtbare angst voor wat ons ontglipt. Met zijn haiku kleurt Geert Verbeke eenvoudige beelden, in een begrijpelijke en directe huis-tuin-en-keukentaal. Er is droefheid te proeven. Het valt niet te ontkennen, ze bestaan: de woede, de krachttermen en het gillen. Alle emoties rond de ontluistering zijn hard in hun directheid en ontroerend in hun eenvoud. Haiku en foto"s tonen hier de paradox van de aftakeling, de schoonheid van leeftijd en rimpels. Geert Verbeke schreef eerder Vegen van Regen, 85 haibun over Sietje De Boeck, die lijdt aan de ziekte van Pick. Lieve Vermeulen van het Foton documentatiecentrum dementie te Brugge oordeelt hierover als volgt: "Anders dan de getuigenissen die ik tot nu toe heb gelezen: mild, stout, warm, vitaal. Mooi werk, ontroerend mooi."

Recensie Jan Bontje:

Een bundel waarvan ik stil werd. Geraakt als nooit tevoren door haiku. Geert Verbeke weet in weinig woorden zó ontroerend de kern te raken van de onttakeling die dementie heet, dat het voorlezen van enkele van zijn hier gebundelde haiku zelfs mensen die niet weten of begrijpen wat dementie is, laat huiveren. Ook de portretfoto’s die de auteur maakte van ‘de goedlachse en wijze Yvonna Vanhautte’ raken je tot diep in je ziel.

Waardering verdient de schrijver bovenal omdat hij nooit neerbuigend is. Het wonderlijke is dat hij een onmogelijke boog spant: zijn eenvoudige maar rake woorden overbruggen de duizelingwekkende kloof tussen nuchtere constatering en de daarbij behorende zakelijke weergave in drie regels enerzijds en de bijna voelbare warmte en genegenheid voor de kwetsbare demente mens anderzijds. Ook deze bundel van onze Vlaamse haikuliefhebber is tweetalig: elke haiku is ook in het Engels weergegeven.

Ik hoop dat velen dit mooie vierkante boekje (met zijden van 16,5 cm) aanschaffen en, wie weet, uitlenen of schenken aan anderen. Om u te overtuigen, hierbij enkele lukraak gekozen voorbeelden:

ze vraagt haar dochter

of die nog een moeder heeft

pijnlijke stilte

*

dagelijkse kost

eerst een aandoenlijke knuffel

dan wegdommelen

*

ze gooit snippers

van op het balkon

papieren vlinders

Iedereen die met dementie te maken heeft, of het nu beroepshalve is of omdat het ouders, familieleden of vrienden betreft, zou dit boekje moeten bezitten.

Recensie uit Spiegelbeeld:

Haiku’s zijn mini-gedichten bestaande uit 3 regels, waarvan de eerste en de derde regel 5 lettergrepen bevatten, de twee regel bevat 7 lettergrepen. Tenminste, zo geldt het in Japan; in Westerse talen kunnen haiku’s van enkele tot 17 lettergrepen hebben. Haiku’s vangen momenten in woorden. Het zijn, zoals Geert Verbeke het stelt, ballades over kleinigheden, liefdesliedjes in slow motion. Thema voor zijn bundel ‘AMBER’ is dementie. Mensen die ermee te maken hebben zullen ongetwijfeld herkenning vinden in de sferen opgeroepen door nog niets eens één volzin. Bijvoorbeeld:

doktersvisite

ma zit verkrampt

op de achterbank

*

rolstoelen

verzamelen aan tafel

vier op één rij

Alexandra Nagel, SPIEGELBEELD: Van de bovenste plank, sept.2006