'De absolute werkelijkheid' = volledig
Niets is wat het lijkt; wat wij beschouwen als werkelijkheid, is slechts een illusie. Althans, dit is wat oude tradities ons leert. Maar wat is dan die werkelijkheid en beter nog: hoe kunnen we die vinden? Wiskundige en theoloog Jaap Dijkstra probeert ons daarvoor de weg te wijzen in zijn boek “De absolute werkelijkheid. In het licht van eeuwenoude religieuze tradities.” En Annabel Verwer las het en gaf haar oordeel: "zeer goed".
Aan de hand van religieuze beschouwingen wijst Jaap Dijkstra in dit leerzame en zeer toegankelijk boek ons de weg van de individuele ontwikkeling. Daaruit blijkt meteen de onderwijzer, die ook in Dijkstra schuilt. Op zeer heldere en overzichtelijke wijze legt hij uit hoe ons beeld over de werkelijkheid is veranderd zonder daarbij een bepaalde godsdienst te verkondigen. Immers, vele religieuze tradities als het Hindoeïsme, Boeddhisme, Taoïsme, Kabbala, ect. kennen dezelfde werkelijkheid, doch het is slechts de benaming, die hen onderscheidt. We kunnen dus niet om eeuwenoude religies heen. Toch is voor veel mensen het mysterie is uit hun leven verdwenen, zo concludeert Dijkstra. Hoewel we zo nu en dan getuigen zijn van wonderbaarlijke ervaringen in ons leven. Deze ervaringen doemen op de meest onverwachte tijden op en zijn zeker niet alleen voorbehouden aan religieuze personen. Dergelijke belevenissen duiden op een bestaan van een andere werkelijkheid. Een absolute werkelijkheid en die werkelijkheid is God, want de oorsprong is onveranderlijk.
De meeste mensen kijken echter niet verder dan hun eigen lichaam en zien dus maar één werkelijkheid, hun eigen leven. Ook wetenschap beperkt zich tot de materiële dimensie, daarbuiten is er volgens vele geleerden niets meer. Religie denkt daar echter anders over, stelt Dijkstra vast, die zich vooral baseert op de Hindoe-traditie. Juist die onwetendheid dat er meerdere dimensies zijn, dat er naast een materieel lichaam ook nog sprake van een subtiel lichaam ofwel de geest en een causaal lichaam ofwel het creatieve beginsel, dat vormt het probleem. Daardoor zijn we niet in staat om een eenheid met het absolute te bereiken, terwijl het doel van de mens is om die materiële dimensie te overstijgen om uiteindelijk weer terug te keren naar die onsterfelijke absolute werkelijkheid. Pas wanneer we in staat zijn om onszelf en onze verhalen over wie wij zijn te overstijgen om die echte, die absolute werkelijkheid te ontdekken, zullen we het eeuwige geluk vinden. Door één te worden met het absolute leeft men bewuster en niet meer als vanzelfsprekend. Dit is wat de eeuwenoude bronnen ons al vele generaties proberen over te brengen.
Natuurlijk is lezen alleen niet voldoende, weet ook Dijkstra. Dat geldt eveneens voor wie dit boek “De absolute werkelijkheid “ leest. Taal schiet ook vaak te kort om de werkelijke ervaringen te kunnen uitleggen. Ondergaan is daarom de beste leerschool, alleen dan kunnen we onze geest tot rust te brengen en ons denken te overstijgen. Dan lost de sluier der onwetendheid op. Daarvoor is de meditatie de meest aangewezen methode. De uitleg van de auteur over wat aandacht is en hoe je die aandacht kunt focussen om je levensdoel te bereiken maakt dit boek volledig.
http://hetleveniseeuwig.wordpress.com/recensies-theologie