Thera de Jonge

Een vlinder, fladderend van bloem naar bloem. Zo wordt ze vaak getypeerd. Thera de Jonge (1961) heeft zo veel interesses, dat het haar onmogelijk is gebleken, een keurige rechte lijn te volgen in haar leven, werk en studie. Met haar dynamische aard en grote opmerkingsvermogen was ze niet erg geschikt voor de traditionele schoolbanken. Het is dan ook niet verwonderlijk, dat Thera haar vleugels uitsloeg, zodra ze de kans kreeg. Ze heeft nog wel geprobeerd de docentenopleiding Dramatische Expressie te gaan volgen, maar ze werd na succesvolle selectieprocedures jaar na jaar uitgeloot.

Om te voorzien in haar levensonderhoud nam ze de meest uiteenlopende baantjes aan. Zo werkte ze in verschillende functies onder meer bij diverse ministeries, de Sociale Dienst, in wijk- en dienstencentra en bij het Circustheater. In Italië beheerde ze drie jaar een toeristisch appartementencomplex, werkte ze in de scheepvaart en promootte ze de provincie Massa-Carrara. Haar voorkeur lag bij het werk in projecten, met een geslaagd afgerond einde.

Voorzien moest worden in haar kennishonger en daarom was (en is) Thera altijd iets aan het leren of studeren: Frans, Italiaans, website bouwen, filosofie, pedagogiek, geschiedenis, psychologie, PR en Voorlichting' In Italië behaalde ze haar middenstandsdiploma en werkte ze met veel overgave mee aan diverse archeologische opgravingen. Ze bestudeerde de geschiedenis van Nederlands-Indië en voerde enige tijd de redactie voor een stichting die opkwam voor de belangen van diverse volken in het hedendaags Indonesië.

En dan was er nog de creativiteit die een uitweg zocht. Zij volgde cursussen tekenen en zeefdrukken, ontwierp en maakte haar eigen kleding, ontwierp en fabriceerde sieraden, en hield zich bezig met alle mogelijke theateractiviteiten. Ook illustreerde ze boekjes voor onder andere het Regionaal Centrum Buitenlanders in Den Haag; was ze stemactrice bij een taalcursus; actrice in een voorlichtingsfilm over gastouders; deed ze vele castingopdrachten; en verzorgde ze redactionele bijdragen voor de lokale televisie in Den Haag en de Vrijtheaterkrant.

In 1999, kort voor de geboorte van haar zoon, streek ze neer in een Brabants plattelandsdorp onder de rook van Antwerpen. Eenmaal moeder waren de expansiemogelijkheden enigszins ingedamd. Naast een baan als voorlichter/vertaler(Italiaans) bij een importeur van voedingssupplementen pakte ze het schrijven weer op. In 2005 begon ze een weblog bij de Volkskrant en dit bleef niet onopgemerkt.

« Terug naar de auteurslijst.