Ruud Borman
Ruud Borman was van kinds af aan geïnteresseerd in alles wat oud is. Hij studeerde archeologie en geschiedenis, vooral omdat hij altijd wilde weten wie de mensen waren die achter oude kronieken en archeologische vondsten schuilgingen. Hij werkte vele jaren in musea als conservator en directeur en stelde diverse tentoonstellingen samen. Over zijn vakgebied schreef hij acht boeken. Midden jaren tachtig ontmoette hij op een congres in Italië enkele Britse collega's die hem uitnodigden om ook eens in hun oudheidkundige keuken te komen kijken. Tijdens zijn eerste bezoek bezocht hij Stonehenge en Avebury, en in Glastonbury ontstond zijn fascinatie voor de Keltische mythologie. Hij verdiepte zich jarenlang in alles wat met koning Arthur te maken heeft en kwam daardoor ook in aanraking met de Keltische Andere Wereld. Tijdens zijn onderzoek daarna kwam hij tot de conclusie dat verhalen over witte wieven in Oost-Nederland veel overeenkomsten vertonen met die over de elfen in Groot Brittannië en Ierland. Jarenlang stroopte hij deze landen tot in de uithoeken en desolate gebieden af om meer kennis hierover te verzamelen en deed allerlei verrassende ontdekkingen. Voor hem is de echte speurtocht pas begonnen.







