Christine van der Burg

Twee passies bepalen het leven van Christine van der Burg-Brandhorst (1956) voor een groot deel: spiritualiteit en creativiteit. Ze aarzelde lang over de studierichting: psychologie, pedagogiek, filosofie? Maar wat dan te doen met de borrelende creativiteit? Ze besloot de definitieve keuze uit te stellen door eerst naar de pedagogische academie te gaan. Daar maakte ze immers verder kennis met psychologie, pedagogiek, theologie en creativiteit. De keuze bleek juist: 'Ik vond het er heerlijk. Mijn mensbeeld en wereldbeeld begonnen zich te verruimen en door het vak tekenen als specialisatie te kiezen, maakte ik kennis met de meest uiteenlopende creatieve technieken. Uiteindelijk vond ik het lesgeven zo leuk, dat er van een universitaire studie niets meer terechtkwam. Ik ging het onderwijs in en verdiepte me in mijn vrije tijd al lezend, studerend en proberend in boeddhisme, hindoeïsme en de christelijke mystieke kant van religie. Zonder mij te willen laten vastleggen door één speciale religieuze of filosofische richting. Ook bouwde ik de creativiteit uit en kwam ik tot een persoonlijke kunstzinnige stijl. Eerst naar de realiteit in de buitenwereld werkend, ontdekte ik al spoedig dat kunst een geweldig medium is om mij te verbinden met dat wat ik tegenkwam op mijn steeds verder gaande zoektocht naar de zin van het bestaan. Meditatie kreeg daarbij een ruime plaats. Het werken met beelden die tot het innerlijk spreken bleek 'op mijn lijf geschreven'. Al schilderend in gemengde technieken leerde ik vormgeven aan dat wat in mij leefde en leeft. Een steeds ruimer wordende visie op het leven en de zin ervan voorziet nog steeds in een stroom van beeldende ideeën.'

« Terug naar de auteurslijst.